Afgelopen vrijdag 28 april 2007 is Ger Dekker in Deurne benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ger kreeg deze hoge koninklijke onderscheiding onder meer op basis van zijn vele verdiensten voor de schaaksport.
Ger was hij eerder 10 jaar bestuurslid en veilingmeester van de Motiefgroep Schaken. Maar er is veel meer. Al op zijn vijftiende werd hij jeugdschaakleider van de schaakvereniging Schaakmat in Naaldwijk, alwaar hij achtereenvolgens ook actief was als lid van de propagandacommissie, oprichter en redacteur van het clubblad en als penningmeester. Zijn vader was daar het grote voorbeeld. Er bestaat in Naaldwijk dan ook een pleintje dat naar zijn vader vernoemd is.
Na zijn verhuizing naar Leiden richtte Ger aldaar de schaakvereniging Op Eigen Wieken op. Deze schaakvereniging zou al snel uitgroeien tot een van de grootste en succesvolste jeugdschaakclubs van Nederland. Naast voorzitter en jeugdleider was Ger Dekker in zijn Leidse tijd ook voorzitter van de jeugdcommissie van de Leidse schaakbond en organiseerde hij regionale clubkampioenschappen, persoonlijke kampioenschappen en schoolschaakkampioenschappen.
Eenmaal verhuisd naar Noord-Brabant in 1989 was Ger Dekker actief als voorzitter van schaakvereniging Deurne, redacteur, oprichter van de jeugdafdeling en van de damesschaakafdeling (zie ook het aprilnummer van Schaakmagazine), hoofd jeugdzaken van de Noord-Brabantse Schaakbond, afgevaardigde in de bondsraad en voorzitter van de Stichting Bevordering Schaaksport Brabant.
Vanaf 1981 vervulde hij ook allerlei functies op landelijk niveau, zoals in de organisatie van het Open NK jeugdschaken in Hengelo, het NK snelschaken en het NK Rapidschaak in Eindhoven. De Motiefgroep Schaken had bij het NK Rapidschaak haar najaarscontactdag 2006.
Tot slot nog een – ongetwijfeld niet uitputtend – overzicht van Ger zijn vele activiteiten: – Oprichter van Jeugdschaakclub Op Eigen Wieken in 1981 – 10 jaar bestuurslid en veilingmeester van de Motiefgroep Schaken – 10 jaar toernooidirecteur van het NK rapid Jeugd in Eindhoven – Jarenlang wedstrijdleider bij het Open NK jeugd in Hengelo – Bondsraadlid namens de NBSB – Regionaal jeugdleider van de NBSB – voorzitter van de Stichting Bevordering Schaaksport Brabant
Het schaakstukkenmuseum organiseert in 2007 voor de tweede maal een schaakstukken ontwerpwedstrijd. Hierbij kan iedereen zijn/haar zelf ontworpen schaakspel mee laten dingen naar de hoofdprijs van Euro 1.000,- De schaakspelen dienen uiterlijk 29 april 2007 te worden ingeleverd bij het schaakstukkenmuseum. De ingezonden ontwerpen worden tentoongesteld in de periode van 1 mei t/m 31 december 2007, waarbij de bezoekers van het Schaakstukkenmuseum als jury fungeren. Desgewenst kan de winnaar samen met het schaakstukkenmuseum de keuze maken om het winnende schaakspel in consignatie te koop aan te bieden.
De bekendmaking van de winnaar en de prijsuitreiking zal plaatsvinden tijdens de Nieuwjaarsborrel op 1 januari 2008 (van 14.00 tot 17.00)
Op de foto hieronder het winnende ontwerp uit 2006 (thans tentoongesteld in het schaakstukkenmuseum.
Uitgeverij Columbus in Heerenveen brengt – naar eigen zeggen – een nieuw boekengenre op de markt: de midi-thriller. Een midi-thriller is “een thriller voor en over jongeren”, aldus de uitgeverij. Het verschil met thrillers voor volwassenen is dat dit nieuwe genre jongeren als hoofdpersonages heeft. Op die manier moet het verhaal aansluiten bij de belevingswereld van jongeren; Het ziet er nog uit als een kinderboek, maar het is echt een thriller met heel veel spanning. Het genre is bedoeld voor jongeren van dertien tot en met zestien jaar die houden van dikke boeken.” (aldus de uitgever.).
De uitgeverij levert de volgende beschrijving bij het boek:
“In deze eerste midi-thriller Chess worden Peter Berndt en Jennifer Norton, middelbare scholieren, uitgenodigd om deel te nemen aan een zomerkamp voor jonge schakers bij de invloedrijke lord Sugarpie. Ze weten niet wat hen boven het hoofd hangt. Want er is van meer kanten belangstelling voor schaaktalenten: de steenrijke mr. Blackpool, eveneens schaakfanaat, wil hen ook bij zijn organisatie inlijven. En dus komen Peter en Jennifer voor de keus te staan: veel geld verdienen bij mr. Blackpool, of de zomer doorbrengen op Kingstone Castle van lord Sugarpie. Is hun keuze wel zo vrij? Mr. Blackpool deinst niet terug voor geweld en ontvoering als zijn voorstel wordt afgewezen. En zelfs niet voor moord. Langzamerhand komen Peter en Jennifer erachter dat door deze schaaktoernooien een oud en wereldomvattend plan werkelijkheid lijkt te worden.”
Het boek “Chess” is geschreven door Heerco Walinga uit Ermelo, het telt 550 bladzijden en het kost €15.95.
In mei verschijnt de tweede midi-thriller bij uitgeverij Columbus: Wraak van de wolf van Bert Wiersema.
Gouverneur-generaal Duymaer van Twist (1809-1887) werd beroemd door de rol die Multatuli hem gaf in de Max Havelaar. Een dubbeltentoonstelling in twee Deventer Musea toont zowel zijn leven en werken in Indië alsook een blik in het landhuis waar hij naar terugkeer in Deventer woonde.
Het Historisch Museum Deventer geeft een kleurrijk beeld van zijn leven en werk als gouverneur-generaal in Indië. Het Speelgoedmuseum Deventer toont op speelse wijze het leven van het echtpaar na hun terugkeer naar Deventer in Huis Nieuw Rande.
Duymaer van Twist (1809-1887) speelde als lid van de Eerste en Tweede Kamer een belangrijke rol aan het Binnenhof. In 1851 werd hij benoemd tot gouverneur-generaal van Nederlands-Indië. Daar bleek hij reislustiger dan de meeste van zijn voorgangers. Bijna geen plek in Indië liet hij onbezocht, ondanks de slechte
reiscondities. Zijn vrouw Mie doet hiervan levendig verslag in brieven aan haar zuster Cecilia. Voor de kleurrijke tentoonstelling zijn vele kostbaarheden van Duymaer uit Indië bijeengebracht: portretten, onder meer van Raden Saleh, koloniaal meubilair, krissen, handschriften, snijwerk en andere exotische voorwerpen.
Na hun terugkeer naar Deventer, liet het echtpaar de fraaie buitenplaats Nieuw Rande ontwerpen door vader en zoon Zocher, toonaangevende (tuin)architecten uit die tijd. Op de tentoonstelling krijgt u een beeld van dit fraaie landgoed. Ondermeer zien we een voorstelling van een schaakpartij in huiselijke kring (onder.) In het sfeervolle negentiende-eeuwse interieur is Duymaers originele imposante Indische bibliotheek te bewonderen. Hun pleegdochter Anna kwam regelmatig met haar zes kinderen op Nieuw Rande logeren. Er is dan ook een ruime keuze van negentiende-eeuws speelgoed te zien. Duymaer bleef als politicus en als adviseur in Indische zaken maar ook als regionaal bestuurder, tot op hoge leeftijd zeer actief. Hij overleed in 1887.
27 januari t/m 20 mei 2007
Lokatie: Historisch Museum Deventer en Speelgoedmuseum Deventer Openingstijden: di t/m za 10.00-17.00 uur; zo/feestdgn 13.00-17.00 uur
Op één van de eerste voorjaarsdagen van 2007 op zondag 11 maart jl. organiseerde de Motiefgroep Schaken haar voorjaarscontactdag in Druten in de Betuwe tussen Tiel en Nijmegen.
Voor deze contactdag op zondag, was gekozen vanwege de opening van een ‘Schaakkunst’ tentoonstelling van de gelijknamige organisatie van ons lid Geert van Tongeren die s’middag open ging. Vandaar werden onze activiteiten ook in de ochtend gepland om iedereen in de gelegenheid te stellen om de tentoonstellingen en de evenementen hierom heen te volgen.
Voor de Motiefgroep was het een experiment om een contactdag op zondag te organiseren. Uit een eerdere enquête bleek dat vele leden geen bezwaar of zelfs voorkeur hadden voor een contactdag op zondag. (Op de vraag aan de leden wat men vond van het plan om één van beide contactdagen op een zondag te houden, waren de antwoorden: goed idee: 18, geen goed idee: 10, geen mening: 11.)
Vanaf 9.00 uur waren alle bestuursleden aanwezig en kwamen er sporadisch leden binnen om hun collectie en contacten te onderhouden. Volgens de agenda zou de algemene ledenvergadering om 10.15 uur beginnen maar vanwege het lage aantal leden werd hiermee zo lang mogelijk gewacht tot ca. 11.15 uur. Toen waren 15 leden aanwezig (incl. bestuur) (zie verslag elders). Om 12.15 uur werd door Nico van der Plas de uitgebreide veiling onder de hamer gebracht die met veel schriftelijke biedingen nog een succesje werd.
Om 13.30 uur werd door Jan Terlouw, schrijver, ex-commissaris van de Koningin, politicus en schaker de tentoonstelling ‘Schaakkunst’ in de Bogerd geopend. Hij hield een inspirerend praatje over de rol die de Schaakstukken op hem persoonlijk spelen. De karakters, functie en rol in het schaakspel en in de maatschappij en de symboliek die de kunstenaars in hun schaak- kunstwerken verwerken.
In de zaal waren 12 van de 13 exposerende kunstenaars met hun families aanwezig. Samen met Jan Terlouw werd er op een groot fantasie demonstratiebord als wijze van opening de 1e zet verricht door Jan Terlouw. Dit naar analogie van een grootmeesterpartij van Spasski uit 1972. Daarna deden de kunstenaars – schaker of niet schaker – naar eigen inzicht een zet. Hierbij werden meteen de aanwezige kunstenaars geïntroduceerd. Het zettenverloop : 1. Pf3 Pf6 2. Pc3 e5 3. Pxe5 h6 4. g3 d6 5. h4 dxe5 6. f4 Lf5 7. Lg2 en zie de ‘slotstelling’ op de foto hierbij. (Waarbij de geslagen stukken bijgeplaatst zijn op b3 en f1)
Op de bovenomloop van de Bogerd hangen van kunstenaars schilderijen en beeldhouwwerken (brons, klei en stof) allemaal met schaken als thema veel van de kunstwerken zijn te koop.
Kunstenaar en lid Motiefgroep: Aad van de Bosch had naast schilderijen ook een deel van zijn imposante schaakstukken collectie uit de hele wereld in vitrines tentoongesteld en hield in de middag een powerpointpresentie: “Schaken als Cultureel Erfgoed’. Hierin liet hij overzichtelijk de geschiedenis van het schaken zien aan de hand van foto’s uit boeken en voorbeelden uit zijn eigen collectie.
Hij heeft een groot gedeelte van zijn schaakspellencollectie gedigitaliseerd als online schaakmuseum www.chessmuseum.com (<– link werkt niet meer) een bezoekje waard. Net als de ‘echte’ schaakkunsttentoonstelling die nog tot eind april in de Bogerd in Druten te zien is tijdens de normale openingstijden van het cultureel centrum en de bibliotheek zie www.schaakkunst.nl en www.bogerddruten.nl
Op 7 maart 2007 is in Dordrecht bij het oude woonhuis van Cees Buddingh aan de Bankastraat een plaquette onthuld met een afbeelding van Cees Buddingh. De plaquette hangt daarmee nu aan de gevel van het huis waar Buddingh het grootste deel van zijn leven woonde. Eerder hing deze plaquette (van de hand van beeldhouwster Hanneke Hemelaar) aan de gevel van een politiepost in de buurt. Na het sluiten van deze politiepost bleek het kunstwerk verdwenen. Naspeuringen van het Buddingh Genootschap hebben het toch weer boven water gekregen.
Buddingh brak vooral als door als humoristisch dichter Zijn stem is tevens verbonden met het programma uit de jaren zestig met de Verborgen camera: Poets. De bekende Nederlander werd in de jaren vijftig van de vorige eeuw lid van schaakclub Dordrecht.
Hij had daarvoor rond 1930 het schaken geleerd van zijn vader. Buddingh schaakte in de jaren veertig van de vorige eeuw al met de latere internationaal meester Constant Orbaan. Hij werd toen voor TBC behandeld in een sanatorium. Cees Buddingh was in zijn sterke jaren eerste teamspeler van schaakclub Dordrecht. Door zijn drukke activiteiten kon hij helaas weinig in actie komen in de clubkompetitie van schaakclub Dordrecht. Verder had Cees Buddingh nauwe banden met het Interpolistoernooi in Tilburg. Om die reden schijnt de toenmalige wereldkampioen Karpov wel eens naar Dordrecht gekomen voor Buddingh’ en het kopen van postzegels.
De schaker/dichter maakte verschillende gedichten over de schaaksport. Die droeg hij bijvoorbeeld voor tijdens de opening van het Interpolistoernooi in Tilburg. Daar was trouwens niet toevallig de internationaal arbiter Constant Orbaan vaak bij betrokken. Een klassieker is ook een gedicht over de circa veertien jaar oude Jan Timman, die in een teamwedstrijd Delft – Dordrecht Leo Jansen stevig partij geeft maar tot zijn verdriet toch met een remise genoegen moet nemen. Het Timman-gedicht haalde in 1978 prominent het NRC in het dagboek op de zaterdag, toen de gemeente Dordrecht hem tot ereburger van de stad benoemde.
De Belgische schaakverzamelaar Daniël de Mol heeft eens eerder in een beperkte oplage het boekje: “De schakende Dichter, een hommage aan C.Buddingh” uitgegeven.
Het schaakleven van de Dordtse schrijver/dichter Kees Buddingh’ (1918-1985) kreeg verder aandacht in een boek, dat werd uitgegeven ter gelegenheid van de herdenking van zijn twintigste sterfdag. Grootmeester Hans Ree en schaakvriend Roel Leentvaar stelden tekst beschikbaar. Ook van Buddingh zelf werden teksten opgenomen, zoals: ”Het belang van het schaakspel voor de mens is helaas nog niet tot iedere werkgever doorgedrongen. En ook niet, helaas nog niet tot enige televisiezendtijdgemachtige (dat moet denk ik vergenoegd een van de langste woorden in het Nederlands zijn. Maar één lettergreep minder dan Lekkerkerkerkerkeraadsvergadering.”
Verder was er in 2006 in Dordrecht een Buddingh- schaaktoernooi en wordt de herrinering aan Cees Buddingh levend gehouden door het Dordtse Buddingh’ genootschap.
En ook in het bij het in 2006 bij het Lustrum van het jaarlijkse Essent schaaktoernooi verschenen boekje Schaak gedichten/Chess Poetry, bundel bij Essent schaaktournooi, (Gebonden, tweetalig, Nederlands/Engels) komt nog een (uiteraard oud) stukje van Cees Buddingh voor:
Hij (Kortsnoi) dwaalde al die tijd langs de borden, zelfs toen hij een broodje kaas zat te eten met een glas melk erbij (hij schijnt last van zijn maag te hebben) zat hij met argusogen de stelling op het bord naast hem te analyseren. Ik moest denken aan het antwoord dat Tal eens gaf toen men hem vroeg of hij nog wel eens iets anders deed dan schaken, -‘Ja.’-‘Wat dan?’-‘Denken aan schaken.’- Die bezetenheid heb ik nooit kunnen opbrengen, zelfs niet voor de poëzie. (uit C.Buddingh, Dagboeknotities 1967-1972, blz. 56/57/58-14-02-1968)
Tot slot zomaar nog wat schaakcitaten van de Dortse schrijver / dichter / schaker Cees Buddingh:
Negentien over twaalf: in het laatste nieuwsbulletin op Nederland II vertelt Fred Emmer, dat Jan Timman (in het Hoogoventoernooi, tweede ronde) zijn afgebroken partij gewonnen heeft van Miles. Dat is weer een perfecte prestatie en toch wordt Jan nooit wereldkampioen. Ik ken hem niet goed, maar goed genoeg. Hij is veel te aardig, te beschaafd, te minzaam, te creatief zelfs. Om vandaag de dag wereldkampioen schaken te worden moet je een op een computer aangesloten androïde zijn. (uit C.Buddingh, Dagboeknotities 1977-1985, blz. 138, 21-1-1978)
Zo te lezen heeft Fischer een enorme blunder gemaakt. Ja, al laat je zeshonderd keer een ander schaakbord timmeren en achtentachtig keer het licht veranderen en tien of twintig of honderd rijen toeschouwers verwijderen: het moet toch uit dat kleine bolletje komen dat daar boven op je schouders staat.( uit C.Buddingh, En in een mum is het avond, blz. 35, 13-07-1972)
De politiek is als een soort doorlopend gambietspel op het schaakbord: er wordt telkens wat weggegeven: een pion, nog een pion, een kwaliteit, soms zelfs een vol stuk – in de hoop daardoor voordeel te behalen. Maar schakers weten dat niet alle gambietspelen gunstig aflopen. Er zijn er zelfs die als ‘ongezond’ of ‘zeer ongezond’ te boek staan. (uit C.Buddingh, En in een mum is het avond, blz. 136, 08-05-1973)
Wat is schaken toch mooi – als je wint. Ja, als je niet wint, kan je altijd nog denken dat je eigenlijk had moeten winnen of ten minste remise had moeten maken, als er niet een belachelijk ongelukje was gebeurd. (C. Buddingh, Dagboeknotities 1976)
Hij had er duidelijk zwaar de pest in dat hij deze partij verloor – en daarom denk ik er nog altijd met dubbel plezier aan terug. (C. Buddingh, Dagboeknotities 1976).
Schaken en verzen schrijven hebben dit gemeen, dat het in de allereerste plaats gaat om het creëren van spanningen. (C. Buddingh).
De Nederlandse schaakwereld is een nieuw tijdschrift rijker. Een tijdschrift vrijwel zonder diagrammen. Het eerste nummer werd dinsdag 9 januari gepresenteerd in De Brakke Grond in Amsterdam. Allard Hoogland, een van de redacteuren, vertelde hoe eenvoudig de beslissing was om het blad uit te geven. ‘We wilden het erg graag maken. We houden van boeken, schaken en schrijven.’ Rob van Vuure, in het dagelijks leven werkzaam bij uitgeversgigant Sanoma, legde uit hoe anders bij een kleine uitgeverij de beslissing worden genomen. ‘We komen bij Sanoma over een tijdje met een nieuw blad. Daar zijn we in 2005 over gaan nadenken. Bij Matten ging dat heel anders. Om drie uur kwamen de ideeën op tafel. Om zes uur gingen we eten. Om half acht hadden we drie nummers gevuld. Om elf uur was er euforie. De volgende dag was er een mailtje van Allard: we gaan het doen.’
In dit eerste nummer, met 126 bladzijden schaakleesplezier;
Vergeten Liefde. Hoe een passie voor Jan Timman een boek baarde. Door John Kuipers
“Je moet geen bom leggen als je niet met explosieven kunt omgaan.” Over de psychologische oorlog tijdens de WK-Match tussen Topalov en Kramnik. Door Renzo Verwer
Oompje. Een ontmoeting met betonkoning en schaakmecenas Arnfried Pagel. Door Genna Sosonko
Een schaakmachine die de tijd stilzet. Door Guus Luijters
64 Vragen Door Loek van Wely
Ongecompliceerd, vriendelijk, arrogant en alleen aan zichzelf denkend. Hoe Garry Kasparov het in Keulen liet donderen. Door Claus Spahn
De Foto. Door Hans Ree
Never a dull moment. Het schaakleven van Lodewijk Prins. Door Lex Jongsma
Chess Bitch on Tour. Een schrijfster op zoek naar haar lezers. Door Jennifer Shahade
Zo ging aan mij een groot schaker verloren. Door Mart Smeets
Het Notatieformulier. Spassky – Fischer, Reykjavik 1972, eerste partij. Door Rob van Vuure
Stappen met Björk. Schaken, maar ook drank en vrouwen in Reykjavik. Door Dirk Jan ten Geuzendam
Het gedicht. Door Driek van Wissen
Het mooie van dit boek – dat de uitgever twee maal per jaar wil uitbrengen – is dat het niet vol met ‘onleesbare analyses’ staat, maar met alleen maar schaakverhalen! Het openingsverhaal is van ANP-journalist John Kuipers (is bezig met Timman’s biografie) en dat gaat over de vergeten liefde van de jong gestorven schrijfster Laurie Langenbach. Langenbach werd in de Amsterdamse schaakscene in de jaren zeventig verliefd op Jan Timman en schreef daarover ook een boek (Geheime Liefde.) Verder een verhaal over de schakende Turk en ook is er – verassend – een verhaal van de hand van Mart Smeets, die vertelt waarom hij geen schaker geworden is.
Matten kost € 8.95 en zal twee keer per jaar verschijnen. Meer informatie is te vinden op www.mattenschaakverhalen.nl.
