Tag: 2015

  • De Schaakkoerier 138, juni 2015

    De Schaakkoerier 138, juni 2015

    In nummer 138 van de Schaakkoerier  onder meer de volgende onderwerpen:

    • Agenda
    • Van de Redactie
    • Schaakcatalogus op Dvd
    • Geslaagde voorjaarscontactdag in Woerden
    • Rouwbedankkaart
    • Resultaten veiling in Woerden
    • Notulen Algemene Ledenvergadering in Woerden
    • Schaakfilm The Dark Horse wint Publieksprijs in Rotterdam
    • Schaak gedenksteen in Zierikzee
    • Meer over de nieuwe Noorse schaakpostzegel
    • Schaakpostzegelcatalogus
    • Schaken in de reclame
    • Rouwbedankkaart
    • Schaken in politieke cartoons 6
    • Schaken in politieke cartoons 7
    • Voor de boekenkast (12)
    • Ook bij de banken werd geschaakt
    • Bobby Fischer, de Afrikaanse postzegelcollectie (deel 8)
    • Een schaakkoffer
    • Rouwbedankkaart
    • Rotonde met schaakstukken
    • Illustratie uit Quest 01/2015
  • HELP MEE: Ontbrekende openluchtschaakspellen in Nederland

    HELP MEE: Ontbrekende openluchtschaakspellen in Nederland

    – Schaakkoerier 118, Themanummer ‘openluchtschaakspellen in Nederland.’ bevat 140 afbeeldingen van openluchtschaakspellen in Nederland,

    – Schaakkoerier 133, Themanummer ‘openluchtschaakspellen in Nederland, deel 2’ bevat 151 afbeeldingen van openluchtschaakspellen in Nederland,

    Maar Schaakkoerier 133 bevat ook nog een lijst met openlucht schaakspellen, waarvan nog geen foto voorhanden was. 

    U kunt ons helpen deze lijst in te vullen door foto’s van de nog niet gefotografeerde openlucht schaakspellen in te zenden.

    ( h.j.alberts@hetnet.nl )     De ingezonden foto’s worden op deze pagina’s geplaatst

  • Voorjaarscontactdag april 2015, Woerden – verslag –

    Voorjaarscontactdag april 2015, Woerden – verslag –

    door Henk Alberts

    Op 18 april werd de voorjaarscontactdag 2015 in het Dienstencentrum Huize Zandwyk, Speellocatie van de SV Woerden, in Woerden gehouden. Dit op de plaats waar eerder (in 2008) ook al eens de contactdag gehouden werd.

    Lezing Nico Schoenmakers ‘1972’

    Onder de titel “1972: de weken die de (schaak)wereld deden sidderen” hield Nico Schoenmakers een lezing over met name Bobby Fischer

    De lezing begon met de foto van Eric de Winter in de boekwinkel / antiquariaat Bókin in Reijkjavik waar Bobby Fischer in zijn laatste jaren een vaste plek had, en eindigde via een heleboel stations, waaronder de bekende cartoons van Halldor Petursson, bij het graf van Bobby Fischer op het piepkleine kerkhof Gardaelir bij Selfoss in IJsland. En tot slot werd nog de partij Fischer – Tal Olympiade Leipzig 1960 besproken. Helaas ging de vraag naar de beste zet een beetje verloren, doordat een slimmerik in de zaal opmerkte dat de engine op het scherm het antwoord al aan het voorzeggen was.

    Lunch & Algemene ledenvergadering

    Na de goedverzorgde lunch een korte vergadering met toch wel enige discussie en opwinding, maar over het algemeen weinig hoogtepunten. (En ondergetekende is weer benoemd als voorzitter.)

    Veiling

    En tot slot de veiling. Ook deze met een nieuwigheid. Lid van verdienste Joris Leijten hoefde niet meer alle veilingitems voor de belangstellenden omhoog te houden, maar door een simpele druk op de knop verscheen telkenmale het juiste item op het nieuwe beamerscherm. Overigens hebben de schriftelijke bieders ongelijk om niet zelf aanwezig te zijn; Die missen toch maar mooi alle (gratis) verhalen bij de verschillende veilingitems, alsmede de smakelijke wijze waarop veilingmeester Nico die weet op te dienen.

    Na afloop was er als afsluiting van een geslaagde dag nog een gezellige (internationale) maaltijd met 9 man (vrouw) op het Kerkplein in Woerden.

  • Openluchtschaakspel in tuinen Rijksmuseum in Amsterdam

    Openluchtschaakspel in tuinen Rijksmuseum in Amsterdam

    Het Rijksmuseum in Amsterdam heeft de nodige schaakspelen in collectie. daaronder de beroemde pion (mogelijk ook loper) van de Nederlandse schilder Adriaen van der Werff (1659-1722) en ook het nazi-schaakspel welke vermoedelijk in 1941 door SS-leider Heinrich Himmler aan Anton Mussert (leider van de NSB) geschonken werd. En in 2014 was het Rijksmuseum de eerste buitenlocatie van het Tata Steel Chess Tournament. De grootmeesters van de Masters speelden toen een ronde in het auditorium van het Rijksmuseum.

    En sinds dit jaar heeft het Rijksmuseum ook een openlucht schaakspel. Het schaakbord is aangelegd ter gelegenheid van de hernieuwde opening van de tuinen van het Rijksmuseum en werd op donderdag 16 april 2015 in gebruik genomen. Directeur Wim Pijbes van het Rijksmuseum deed zelf de eerste zet op het nieuwe schaakbord in een partij tegen een twintigtal kinderen van de Schaakschool Indische Buurt, JP Coenschool en Flevoparkschool.  Uiteindelijk wonnen de kinderen de partij en werd de directeur mat gezet. Daarna was er nog tijd over en ging het hele gezelschap de Nachtwacht bekijken.

    Misschien zou je op een dergelijke locatie, wat betere stukken verwachten dan de huidige eenvoudige plastic stukken. Maar daartegenover ligt dit schaakspel werkelijk op een schitterende (fotogenieke) locatie in de tuinen achter de Philipsvleugel van het Rijksmuseum.

    Het schaakspel ligt omringd door bloemperken en antieke beelden in de tuinen van het Rijksmuseum. Dit met aan de ene kant zien we de Philipsvleugel van het Rijksmuseum en aan de andere kant de voormalige Herepoort (1621) uit Groningen.

  • De Schaakkoerier 137, april 2015

    De Schaakkoerier 137, april 2015

    In nummer 137 van de Schaakkoerier  onder meer de volgende onderwerpen:

    • Agenda
    • Van de Redactie
    • Aankondiging Voorjaarscontactdag in Woerden
    • Financiële verantwoording 2014
    • Agenda Algemene Ledenvergadering in Woerden
    • 50e contactdag Motiefgroep Schaken
    • Schaakpostzegelcatalogus
    • Veilingkavel 106
    • Aswoensdag is nog niet voorbij
    • Bobby Fischer, de Afrikaanse postzegelcollectie (deel 7)
    • Schaakolympiade 1954: het mysterie van het Delftsblauwe bord
    • Schaken en sinaasappels
    • Veiling in Woerden
    • Rouwadvertenties 
    • Schaken in politieke cartoons 5: Sibirani
  • Schaakfilm The Dark Horse wint Publieksprijs in Rotterdam

    Schaakfilm The Dark Horse wint Publieksprijs in Rotterdam

    De dramafilm de Dark Horse, 124 minuten lang, won de Publieksprijs bij het Internationaal Film Festival 2015 in Rotterdam. Aan die prijs is een bedrag van 10.000 euro verbonden.

    De film de Dark Horse vertelt het waargebeurde, heftig en inspirerend levensverhaal van de Nieuw-Zeelandse schaaklegende Genesis Potini. De in 2011 overleden Potini, eenmalige snelschaakkampioen onder de Maori, die tot zijn dood in 2011 vocht voor de toekomst van achtergestelde kinderen leed aan een bipolaire stoornis. (Een vorm van stemmingswisselingen gekoppeld aan depressiviteit.) Dagelijks moet hij vooroordelen en geweld overwinnen om zijn schaakclub, zijn familie en uiteindelijk zichzelf te redden. Dit weerhield hem er echter niet van om probleemjongeren te coachen in schaken om ze zo weg te houden van de criminaliteit. In een samenleving waarin het voor veel jongeren moeilijk is de verleidingen van het verkeerde pad te weerstaan, probeerde hij met schaken hun leven weer op de rails te krijgen. Hij leerde ze schaken en voor hun eigen kansen te vechten. Daarbij trotseert hij de moeilijkheden van zijn eigen aandoening en soms van criminelen.

    In eigen land wordt het Nieuw-Zeelandse drama The Dark Horse door critici beschouwd als een van de beste films van eigen bodem van de laatste jaren. The Dark Horse drijft op het sterke acteren van hoofdrolspeler Cliff Curtis, die eerder te zien was in Whale Rider (2002) en Once Were Warriors (1994). Curtis speelt zijn rol als een dakloze, intimiderende maar zachtaardige schaaklegende enorm geloofwaar-dig en doordat zijn personage continu lijkt te balanceren tussen doorslaan of niet blijf je verbonden met het verhaal tot het einde. Ook de regie van de jonge filmmaker James Napier Robertson, die zelf het scenario schreef, maakt indruk. Volgens de critici is The Dark Horse is grappig en rauw, maar vooral aangrijpend en ontroerend.

  • Multatuli-museum in Amsterdam

    Multatuli-museum in Amsterdam

    Eduard Douwes Dekker werd op 2 maart 1820 geboren op de bovenste verdieping van een klein huisje in de Korsjespoortsteeg te Amsterdam. Zijn vader was scheepskapitein en in 1838 reisde Eduard aan boord van het schip waar zijn vader het commando over voerde naar Nederlands-Indië, Aldaar trad Eduard Douwes Dekker in dienst van het Nederlands Bestuur. In de daaropvolgende jaren maakte hij gestaag promotie als bestuursambtenaar. Eind 1855 werd Eduard Douwes Dekker benoemd tot assistent-resident van Lebak op Java. In Lebak werd hij geconfronteerd met ernstig machtsmisbruik door de plaatselijke Indische hoofden. In 1856 verzocht hij om eervol ontslag, nadat zijn aanklacht tegen de regent van het district Lebak door het Nederlands-Indische bestuur was afgewezen. Tevergeefs trachtte hij op Java emplooi te vinden, onder meer op de plantage van zijn broer Jan jaar daarop keerde hij definitief terug naar Europa. In 1859 schrijft hij onder het pseudoniem Multatuli (ik heb veel (leed) gedragen) de “Max Havelaar, of De koffij-veiling der Nederlandsche Handel-Maatschappij”, één van de beroemdste boeken uit de Nederlandse literatuur. 

    Minder bekend is dat Eduard Douwes Dekker ook een verwoed schaakspeler en correspondentieschaker was. Daarvan zijn nog diverse partijen bekend, waaronder een gewonnen correspondentiepartij tegen Prof. van der Linde (de redacteur van de Schaakwerld.)

     

    En de laatste geschreven boodschap die van deze grote schrijver bekend is, is een briefkaart gestempeld op 14 februari 1887, 5 dagen voor zijn dood,  met daarop zijn zet in een correspondentiepartij met de heer A. Gorter te Hamburg: 2. … Pb8-c6

     

    Thans huisvest het geboortehuis in de  Korsjespoortsteeg in Amsterdam het Multatuli-museum. Een leuk klein museum in het centrum van Amsterdam gerund door het Multatuli Genootschap dat in 1910 werd opgericht om het werk en de ideeën van Multatuli in de belangstelling te houden. “In het museum vindt u Multatuli zijn belangrijkste meubels, gebruiksvoorwerpen en zijn boeken. Zijn bureau met zijn handschrift, zijn persoonlijke bibliotheek in een fraaie vitrinekast, zijn globe, zijn reiskoffertje en de rode chaise longue, de beroemde sofa waarop hij stierf. Er hangen familieportretten en gravures. Het is alsof de schrijver elk moment kan binnenlopen om de pen weer op te nemen. Regelmatig wordt er een nieuwe tentoonstelling ingericht.”

    Onlangs bezocht ik het Multatuli-museum, dit  mede omdat ik gehoord had, dat het schaakspel van Multatuli daar tentoongesteld zou zijn. Dat viel echter een beetje tegen; geen schaakspel te zien. Dus vertelde ik de meer dan enthousiaste gids dat ik verwacht had het schaakspel van Multatuli te zullen zien. Die ging met mij mee naar boven, maar inderdaad geen schaakspel. Dus zocht hij het schaakspel in de kelder voor mij op. Hij verontschuldigde zich ook nog voor het feit dat hij het bord niet zo gauw kon vinden, en gaf mij het schaakspel in handen.

  • Tentoonstelling ‘in Scene’ in museum Booijmans van Beuningen in Rotterdam

    Tentoonstelling ‘in Scene’ in museum Booijmans van Beuningen in Rotterdam

    door Joris Leijten

    In het Boymans van Beuningen museum in Rotterdam vindt vanaf 7 februari tot mogelijk aan het eind van het jaar de tentoonstelling “In Scene” plaats. Het is een samengestelde tentoonstelling uit depotstukken van het museum die normaal niet opgesteld staan.

    De tentoonstelling wordt gepresenteerd als een onconventionele ontmoeting tussen design en beeldende kunst, met vragen als “Hoe verhouden beeldende kunst en design zich tot elkaar?” en “Wat zijn de raakvlakken binnen de praktijk van de kunstenaar en de ontwerper?” Het Museum Boijmans Van Beuningen arrangeert in deze tentoonstelling een onconventionele ontmoeting tussen de beide disciplines design en beeldende kunst. Dit met werk van onder anderen Barry Flanagan, Joep van Lieshout, Jan Schoonhoven, Ettore Sottsass, Walter van Beirendonck en Scholten & Baijings.

    Één van de objecten van de tentoonstelling is het werk Chess uit 1971 van Barry Flanagan.
    Het betreft hier een schaakbord met twee gelijksoortige witte en zwarte stukken (weinig kleurverschil) koningshoogte 12,6 cm. allebei in lichtblauw (katoen, vilt en aluminium) een bruin geel gekleurd bord 47,5 cm x 47,5 cm van kurk en zand. Barry Flanagan laat hierbij het gangbare onderscheid tussen vormgeving en beeldende kunst vervagen door in deze sculptuur ‘Chess’ de schaakstukken te vervangen door zandzakken.

    Barry Flanagan (1941-2009) was een Britse beeldhouwer, die vooral bekendheid kreeg door zijn grote bronzen beelden van hazen. Hij studeerde aan het Birmingham College of Art and Crafts van 1957 tot 1958. In 1961 volgde hij een avondcursus bij de beeldhouwer Anthony Caro. Hij vervolgde zijn kunstopleiding in 1964 bij onder anderen Phillip King (nu bekend als Central Saint Martins College of Art and Design) in Londen.

    Flanagan volgde een opleiding aan de St. Martins School of Art en gaf vervolgens les aan dezelfde School of Arts van 1967 tot 1971.Flanagan had tentoongesteld werk in Kassel bij documenta 5 (in 1972) en 7 (in 1982), bij de Biënnale van Venetië in 1982, bij de Fundación ‘La Caixa’ in Madrid in 1993 en in het Musée des Beaux-Arts in Nantes in 1994.

    Flanagans bronzen hazen werden op veel plaatsen in de openbare ruimte tentoongesteld, zoals op Park Avenue in New York City in 1995 en in het Grant Park van Chicago in 1996. In 1999 had hij een eenmanstentoonstelling in Brussel gevolgd door een expositie in de Tate Liverpool in 2000. In 2002 stonden beelden van hem op het Lange voorhout in den Haag. Ook in 2002 volgde een belangrijke tentoonstelling van zijn werk in de Kunsthalle Recklinghausen. Deze expositie was later ook nog te zien in het Musée d’Art Moderne et d’Art Contemporain (Nice).

    Het in het het Boymans van Beuningen opgestelde schaakspel is niet het enige schaakspel van de hand van Barry Flanagan. De kunstenaar heeft in 1972 en 1973 nog minstens 2 andere schaakborden gemaakt; zie foto’s hieronder. Het linker schaakbord bevind zich in de nieuwe opstelling van het Van Abbemuseum in Eindhoven. Van het rechter schaakbord, met een  bord van 121.9 cm x 129,9 cm en een koningshoogte van 40,6 cm is de locatie onbekend.

    Na onderzoek op internet blijkt Flanagan meerdere schaakborden gemaakt te hebben in 1972 en 1973. Zo’n zelfde bord staat in de nieuwe opstelling van het Van Abbemuseum in Eindhoven (links onder). Rechtsonder een eerdere versie, groot koningshoogte 40,6 cm en bord 121.9 cm x 129,9 cm, locatie onbekend!

  • De Schaakkoerier 136, februari 2015

    De Schaakkoerier 136, februari 2015

    In nummer 136 van de Schaakkoerier  onder meer de volgende onderwerpen: