Tag: 2012

  • Kastjes kijken – beeldend werk van Buddingh’ in het Dordrechts museum

    Kastjes kijken – beeldend werk van Buddingh’ in het Dordrechts museum

    Van 25 november 2012 tot 24 maart 2013 is er in het Dordrechts museum (in Dordrecht) een tentoonstelling met beeldend werk van de Dordtse dichter Cees Buddingh’ (1919-1985). Dit onder de titel “Kastjes kijken.’

    Deze tentoonstelling van 25 november tot en met 24 maart 2013 is de aanloop naar het verschijnen van een Buddingh- biografie.

    Cees Buddingh’ (1918-1985) is Dordrechts beroemdste schrijver en daarnaast een van de populairste dichters van zijn generatie. Buddingh’ brak vooral als door als humoristisch dichter. Zijn stem is tevens verbonden met het eerste verborgen cameraprogramma Poets dat door Buddingh’ gepresenteerd werd.

    Minder bekend is dat hij van 1971 tot en met 1974 ook werkzaam was als beeldend kunstenaar. Buddingh’ gebruikte voor zijn objecten oude sigarenkistjes, die hij verfde en beplakte en waarin hij ‘waardeloze’ spullen, afgedankt speelgoed en reclamemateriaal verwerkte. ‘Kijkkastjes’ of ‘droomkastjes’ werden deze objecten ook wel genoemd. Tussen 1971 en 1974 maakte Buddingh’ bijna honderd van zulke kastjes. Dit afgewisseld met andere objecten en schaakbordcollages. Ze kregen meestal een literaire titel. Zelf zag hij ze meer als driedimensionale gedichten; hij sprak dan ook over ‘dichten in een ander medium’. Buddingh’ liet zich in zijn beeldend werk meermalen inspireren door het schaken. Één van de kastje bevat een zakschaakspelletje met als dubbele titel: “de droom van een damschijf.”  Behalve de kastjes worden in de tentoonstelling collages, documenten en archivalia getoond.

    Een ander onderdeel van de tentoonstelling vormt het televisie- en filmprogramma:

    1.  POËZIE IN EEN ANDER MEDIUM

    Deze film van Annemarie Strijbosch en Jeanne van der Horst wordt speciaal voor de tentoonstelling uitgebracht. Het is een film over de begin zeventiger jaren, de tijd waarin dichters en schrijvers zich op televisie begonnen te vertonen. Buddingh’ werkte enthousiast mee aan programma’s als Poëzie in Carré, schreef teksten voor Hadimassa en was de eerste presentator van Poets, het programma met de verborgen camera onder redactie van beeldend kunstenaar en schrijver Armando. Deze film kijkt terug op die tijd en bezoekt daarnaast een aantal eigenaars van de kastjes. Aan het woord komen ook Armando, Buddinghs zoon Sacha en biograaf Wim Huijser.

     

    2.  DE VIJFDE WINDSTREEK      (televisiedocumentaire BRT, 45 min., 23 juni 1975)

    Op 30 en 31 mei 1975 werd Cees Buddingh’ gefilmd in zijn geliefde Dordrecht. In zijn woning aan de Bankastraat komt hij uitgebreid aan het woord over zijn leven, voetbal en DFC, zijn belangstelling en passie voor Engeland, het maken van zijn kastjes en zijn inspiratie door Man Ray. We krijgen een kijkje in zijn werkkamer met de boekenkasten, in de achtertuin speelt hij met de poes. Daarnaast zien we ook prachtige historische beelden van de Dordtse binnenstad. Buddingh’ kijkt tv samen met de BRT verslaggever Gerd de Ley op tv naar de wedstrijd Joegoslavië – Nederland die op zaterdag 31 mei gespeeld werd. En er werd gefilmd tijdens een optreden van Buddingh’ tijdens de Tweede Nacht van de Poëzie, op 17 mei 1975 in Kortrijk, waar hij zijn gedicht ‘Onbestorven weduwnaar’ voordraagt.

    Ter gelegenheid van de tentoonstelling verschijnt ook het boek: ‘Kastjes kijken – beeldend werk van C. Buddingh,’ geschreven en samengesteld door Wim Huijser. 

    Verder zal het blad MATTEN in het eerste nummer in 2013 aandacht besteden aan de beeldende kunst van Cees Buddingh’. Wim Huijser, de biograaf van Buddingh’, schrijft het artikel in MATTEN.

    En op vrijdagavond 22 februari zal er in het museum speciaal aandacht voor de schaaksport zijn. Nadere informatie daarover zal t.z.t. verschijnen op www.tomsschaakboeken.nl

    Zie ook een eerder artikel over Cees Buddingh

  • De Schaakkoerier 122, december 2012

    De Schaakkoerier 122, december 2012

    {“capture_mode”:”AutoModule”,”faces”:[]}

    In nummer 122 van de Schaakkoerier  onder meer de volgende onderwerpen:

  • Najaarscontactdag 2012, Arnhem – verslag –

    Najaarscontactdag 2012, Arnhem – verslag –

    door Rob Spaans

    Deze contactdag stond vooral in het teken van “de schaakmatch van de eeuw” Fischer-Spassky in 1972. Nico Schoenmakers, lid van de Motiefgroep Schaken en schaakvereniging ASV uit Arnhem (foto) had hiertoe het initiatief genomen.

    Een aantal fraaie collectors items zoals de cartoons van Halldor Petursson en originele toegangskaarten waren in de zaal te bezichtigen. Eric de Winter, ASV-lid, was recentelijk in IJsland geweest en had deze memorabilia voor Nico Schoenmakers op de kop getikt.

    Eric vertelde over zijn ervaringen in het verre noorden en vervolgens werd Schaakkoerier 121, een special over de match, feestelijk gepresenteerd. De eerste exemplaren werden uitgereikt aan de voorzitters van de Motiefgroep en ASV, resp. Henk Alberts en Erik Wille.

    Naast de gebruikelijke tafels met postzegels, boeken, en andere schaakgerelateerde zaken was er een weer een boeiend programma samengesteld.

    Dat begon ’s morgens met een lezing van Willy Hendriks over zijn boek Move First, Think Later. Het thema van deze lezing was Het brein van de schaker als verzamelaar.

    Na een inleidend verhaal moesten de aanwezigen hun hersens echt aan het werk zetten met een aantal schaakopgaven. Het matpatroon was telkens het zogenaamde mat van Anastasia. Kenmerkend hiervoor is de samenwerking tussen paard en toren om de vijandige koning mat te zetten. De naam van dit mat is ontleend aan de schaakroman Anastasia und das Schachspiel uit 1803 van Wilhelm Heinse (Nederlandse titel: Anastasia en het schaakspel).

    Na de lunch was het woord aan veilingmeester Nico van der Plas, die samen met zijn assistent Joris Leijten meer dan 200 schaakitems van eigenaar deed wisselen.

    Het laatste onderdeel van het programma was Vechten tegen de beer, waarbij de liefhebbers een vluggertje konden spelen tegen de sterke ASV-er Dirk Hoogland. Joris heeft er al in 1993 een beeldverhaal over geschreven onder de titel Heer Beer wint weer

  • De Schaakkoerier 121, november 2012, –  special – Fischer – Spassky 1972

    De Schaakkoerier 121, november 2012, – special – Fischer – Spassky 1972

    De ontstaansgeschiedenis van dit themanummer is te lezen in het voorwoord van deze schaakkoerier nummer 121. Een deel uit dat voorwoord staat hieronder. Nico Schoenmaker vertelt:

    “Tijdens de contactdag van de motiefgroep dit voorjaar in Ermelo sprak ik zoals te doen gebruikelijk met menig mede-verzamelaar. Zo ook met onze voorzitter Henk Alberts. Op enig moment kwam de Schaakkoerier in relatie tot de elfde schaakwereldkampioen (1972-1975) Robert James Fischer ter sprake. Henk onderkende dat er nog altijd geen Fischer-special is.

    Ter vergadering deelde het bestuur op mijn suggestie aan de leden mee, dat de najaarscontactdag dit keer in het Grandcafé van het Lorentz Kennisintensief Ondernemerscentrum in Arnhem wordt gehouden. Het Lorentz is het thuishonk van de zaterdagteams van mijn schaakvereniging ASV, de ruimte waar de ASV-toernooien worden verspeeld en de ASV-schaaktrainingen zijn ondergebracht. Naast de vaste programmaonderdelen zoals het kopen, ruilen e.d. en de veiling onder leiding van de onvolprezen Nico van der Plas is er tijdens een contactdag altijd ruimte voor een bijprogramma. Schaaktrainingsgenoot Eric de Winter was zo juist terug van een schaaktoernooi in Reykjavik en had op mijn verzoek werkelijk prachtig materiaal over de match van de eeuw Spasski-Fischer meegebracht. U begrijpt het al, de opmaat naar deze Fischer-special was zo snel gemaakt en werd daags na de voorjaarscontactdag per e-mail bij het bestuur in de week gelegd.

    Al brainstormend besloten we dat met name visueel materiaal met aanvullende en begeleidende tekst zou worden gebruikt. Immers één foto zegt nou éénmaal vaak meer dan duizend woorden. Hierop hebben we één uitzondering gemaakt, te weten het artikel van de hand van Eric de Winter over zijn onderhandelingen bij boekhandel Bokin in Reykjavik tijdens de aankoop van de Halldor Petursson Cartoons. Daarnaast kwamen we op het idee deze special te beperken tot het jaar 1972. 1972, 2012: ergo veertig jaar na dato van de match van de eeuw. Inmiddels hebben ook voorzitter Henk Alberts, ‘een bijzonder kaartspel’, oud-secretaris Sjoerd van Ketel, een artikel over postzegels en kaarten, en huidig secretaris Rob Spaans, een artikel over Fischer-boeken, met pennenvruchten en prachtig materiaal een bijdrage geleverd aan deze bijzondere uitgave van onze Schaakkoerier.”

    Er ligt nog het nodige Fischer-materiaal op de plank, dat ook als het ware om publicatie schreeuwt. Daarom ligt er het voornemen om in de komende Schaakkoeriers Bobby Fischer als vast thema ite laten terugkomen. Dus wie daarvan niets wil missen moet beslist lid worden van de Motiefgroep Schaken.           

    zie ook :  Schaaklegende Robert James (Bobby) Fischer overleden 

  • De Schaakkoerier 120, oktober 2012

    De Schaakkoerier 120, oktober 2012

    {“capture_mode”:”AutoModule”,”faces”:[]}

    In nummer 120 van de Schaakkoerier  onder meer de volgende onderwerpen:

  • De Schaakkoerier 119, augustus 2012 – special – ‘Dik Bruynesteyn en de schaaksport’

    De Schaakkoerier 119, augustus 2012 – special – ‘Dik Bruynesteyn en de schaaksport’

    In Dik Bruynesteyn zijn werk was sport en dan vooral voetbal het centrale thema. Zijn bekendste strip, Appie Happie voetballer van de Taaie Tijgers, werd tussen 1970 en 1993 dagelijks in diverse kranten gepubliceerd. Appie Happie beleefde zijn avonturen op het voetbalveld, maar daarnaast ook in diverse andere sporten zoals bijvoorbeeld als wielrenner in de Tour de France, als (kanaal)zwemmer en met een eenmalig optreden in het schaaktoernooi in Wijk aan Zee. Appie Happie beleeft in totaal zo’n 125 avonturen, voordat de strip overgaat in een dagelijkse cartoon onder titels als Studio Spot, Langs de Lijn en Tobsport. En ook in deze dagelijkse cartoons zijn er een aantal die zich bezig houden met bijvoorbeeld het schaaktoernooi in Wijk aan Zee, of met de lange matches tussen Karpov en Kasparov. Van Appie Happie zijn een aantal stripboeken verschenen, doch helaas geen enkele met een schaakfragment daarin.

    Ooit zei Dik Bruynesteyn het volgende over de schaaksport: “Ik was altijd van mening dat het vroegere Hoogovens Schaaktoernooi hét paradijs was voor een tekenaar als ik. Die stilzittende, peinzende schakers met hun snorren en te lange haar – ik vond het altijd heerlijk om er bij te zijn.”

    {“capture_mode”:”AutoModule”,”faces”:[]}

    De Motiefgroep schaken raakte met Dik Bruynesteyn in gesprek over het uitgeven van de strip ‘Appie Happie in het Hoogboventoernooi’ in de Schaakkoerier. De vraag die zich daarna opwierp was of het niet mogelijk was om een complete Schaakkoerier met alleen maar schaakstrips van Dik Bruynesteyn te vullen. Dit is gelukt, zelfs met uniek materiaal waarvan ook Dik Bruynesteyn niet meer wist dat hij deze getekend had.

    Half maart 2012 was deze Schaakkoerier klaar en was er nog (telefonisch) contact met Dik Bruynesteyn, die op dat moment in het ziekenhuis bleek te liggen. Zijn optimistische commentaar daarbij “het had erger gekund.” Op 21 april hadden we voor het laatst contact met Dik Bruynesteyn, nog steeds in het ziekenhuis.  “Bel me over 14 dagen nog een keer. Het komt goed jongen,” was zo ongeveer het laatste commentaar. Maar het heeft niet zo mogen zijn. Op 28 april bereikte ons het verpletterende nieuws dat Dik Bruynesteyn in het ziekenhuis in Hoorn was overleden.

    Dik bedankt voor alle mooie momenten. Rust in vrede

  • Tentoonstelling Rinus van de Velde in Schiedam

    Tentoonstelling Rinus van de Velde in Schiedam

    Onder de titel ‘The Lost Bishop’ is er tot 2 september in het Stedelijk Museum in Schiedam een tentoonstelling van de Vlaamse kunstenaar Rinus van de Velde te zien. Dit is de eerste solotentoonstelling van Rinus van de Velde in Nederland. 

    De titel ‘The Lost Bishop’ (de verloren loper) verwijst naar de eerste partij uit de match tussen Bobby Fischer en Boris Spassky in 1972 in Reykjavik, waar Fischer die eerste partij verloor door een loper op h2 ‘te offeren’, met andere woorden ‘The Lost Bishop.’

    Rinus Van de Velde is een 29 jarige Belgische kunstenaar die eerder al geëxposeerd heeft in Londen, Istanbul, Parijs, Amsterdam, Tokyo, Berlijn en New York. Van de Velde maakt houtskooltekeningen op groot formaat aangevuld met tekstfragmenten.

    Kenmerk voor het werk van Van de Velde is dat hij begint met een serie foto’s die hij vervolgens vanuit geheel eigen perspectief in houtskool natekent. Daarbij beschikt hij over een persoonlijk archief van duizenden foto’s. Die foto’s zijn de start voor een nieuw verhaal rondom een personage in wie de kunstenaar zich dusdanig inleeft, dat het zijn alter-ego wordt. Zo ontstaan een structuur, een verhaallijn, tekeningen en de bijbehorende tekst. Kleur heeft hij daarbij afgezworen, want dat leidt alleen maar af aldus Van de Velde zelf.

    Voor deze tentoonstelling gebruikte Van de Velde de foto’s van de match tussen Boris Spassky en Bobby Fischer om het wereldkampioenschap schaken in 1972 in Reykjavik. Een confrontatie tijdens de Koude Oorlog tussen twee schakers en twee maatschappelijke systemen, het individu Bobby Fischer uit Amerika versus de Sovjet-Russische schaakhegemonie, belichaamd door Boris Spassky. Fischer verliest de eerste partij door een loper te offeren: the lost Bishop. Vervolgens komt hij voor de tweede partij niet opdagen, maar uiteindelijk wint hij wel de match om de wereldtitel van Boris Spassky. Dit was de setting die Van de Velde gebruikte voor zijn tentoonstelling. Hij verdiepte zich in verder in Bobby Fischer, in de manier waarop hij toch wereldkampioen werd, maar ook in het leven van Bobby Fischer na het behalen van de wereldtitel. Van de Velde beeldde zich in hoe het zou zijn om zelf te leven als dit schaakgenie. Het inbeelden vertaalt zich naar een structuur, een verhaallijn, tekeningen en met de bijbehorende tekst die hij aan zijn tekeningen toevoegde, ontstond de tentoonstelling ‘The Lost Bishop’.

    Voor deze tentoonstelling maakte Van de Velde een tekening van 9 x 3 meter op een aluminium wand die op de tentoonstelling vrij in de ruimte staat. Samen met een aantal andere tekeningen op papier verbeeld deze gigantische tekening Van de Velde zijn beeld van de match tussen Spassky en Fischer. Daarmee kan Van de Velde – onder meer via het toevoegen van teksten — zijn verhaal vertellen.

    Vroeger schreef Van de Velde teksten op de muren naast de tekeningen. Nu staan de teksten op de tekeningen zelf en zijn ze langer, waardoor ze kleiner zijn geschreven.

    Van de Velde vertelt dat het interessant te vinden dat je de tekst niet kan lezen als je de tekening van ver bekijkt. Daarvoor moet je dan dichterbij komen, maar dan zie je de tekening weer niet meer. Aldus wordt je als toeschouwer gedwongen een beweging te maken en kan je nooit het hele werk vatten.

    Galerie Tegenboschvanvreden in Amsterdam organiseert van 19 mei tot 30 juni een gelijknamige tentoonstelling van Rinus Van de Velde. ‘The Lost Bishop’.

  • GSM Sammlertreffen 2012, Heimbuchenthal

    GSM Sammlertreffen 2012, Heimbuchenthal

    door

    Einige Bilder von das Sammlertreffen der GSM in Heimbuchenthal 2012:

  • De Schaakkoerier 118, juni 2012 – special – Openluchtschaakspellen in Nederland

    De Schaakkoerier 118, juni 2012 – special – Openluchtschaakspellen in Nederland

    {“capture_mode”:”AutoModule”,”faces”:[]}

    Het themanummer is een jaarlijks uitkomend product van de Motiefgroep Schaken.

    In Duitsland noemen ze het Freiluftschach en er zijn duizenden ansichtkaarten (Freiluftschach-Karten) met Freiluftschach daarop. In Nederland bestond er echter tot op dit moment geen overzicht wat er allemaal te vinden is op dit gebied.

    Dat gat is nu opgevuld met deze Schaakkoerier 118. Godfried Couwenbergh heeft deze schaakkoerier samengesteld met een overzicht van alle hem tot nu toe bekende openlucht schaakspellen in Nederland. Dit geïllustreerd met maar liefst 140 afbeeldingen van foto’s en ansichtkaarten. En deze schaakkoerier is geheel in kleur gedrukt, zodat de lezer volledig kan genieten van al die mooie schaakplekjes in Nederland.

    Achterin volgt nog een lijst ‘openlucht schaakspellen waarvan (nog) geen afbeelding voorhanden is’. Dus de lezer kan nog voldoende aan het werk om de lijst uit te breiden met nog niet gefotografeerde openlucht schaakspellen in zijn of haar omgeving.

    En misschien leidt dit in de toekomst tot een vervolg-themanummer met nogmaals 140 kleurenfoto’s.


    Zie hierboven de afbeelding  van de voorkant van schaakkoerier 118.

  • Schaakdans (chess dance) op zaterdag 2 juni op het Max Euweplein

    Schaakdans (chess dance) op zaterdag 2 juni op het Max Euweplein

    Deze schaakdans (chess dance) van levende schaakstukken die dansen op een schaakbord van 7,5 bij 7,5 meter wordt opgevoerd door 25 kinderen in de leeftijd van 7 tot 20 jaar. Deze kinderen komen uit Bystre, een zusterstad van Wijk aan Zee, een plaats in Oost Bohemen in Tsjechië.

    De schaakdans begint om 11.00 uur en duurt 25 minuten.

    “De dansvoorstelling “Chess” is een expressieve muzikale collage die 25 minuten duurt en vorm geeft aan wat er op het schaakbord gebeurt. De schrijvers proberen de spelregels van het schaakspel aan te houden maar de muziek zet soms ook meer schaakstukken in beweging en daarmee wordt het dramatische in de dansstrijd beklemtoond. Zoals verwacht mag worden zegeviert het goede..”
     

    De schaakdans wordt ook opgevoerd (op vrijdag 1 juni) bij de Tsjechische ambassade in Den Haag, alsmede (op zondag 3 juni) op de dorpsweide in Wijk aan zee.

    Andere activiteiten bij het Max Euwe Centrum:
    – 11 mei   Opening tentoonstelling Curaçao 1962

    – 12 mei   Schaakboekenmarkt 11.00 -14.00 uur
    – 30 juni   Jaarlijkse pleinfestival op het Max Euweplein